روانشناسی

عود شدید اختلال دوقطبی با قطع خودسرانه درمان

این متخصص مغز و اعصاب گفت: قطع خودسرانه دارو و درمان می تواند منجر به عود شدید اختلال دوقطبی شود.

وی در خصوص اختلال دوقطبی گفت: اختلال دوقطبی در افرادی که استعداد ژنتیکی در این زمینه دارند بروز می کند و در برخی موارد هم این اختلال و هم افسردگی تک قطبی در خانواده بیمار قابل مشاهده است. قابل ذکر است که همه اعضای خانواده یک بیمار خلقی دچار اختلال دوقطبی نمی شوند، اما خطر ابتلا به این بیماری در این افراد بیشتر از افراد عادی است.

وی افزود: شروع بیماری در افراد دارای استعداد ژنتیکی اختلال دوقطبی معمولاً در بستر حادثه ای رخ می دهد که بار عاطفی سنگینی بر دوش فرد دارد. به عنوان مثال، فردی که از شنیدن خبر فوت یکی از عزیزانش شوکه شده است یا تاجری که برای اولین بار علائم دارد، به دلیل استرس ناشی از ضرر مالی بیمار می شود.

این مسئول با بیان اینکه حتی در شرایط اضطراب محیطی نیز احتمال ابتلا به این بیماری در افرادی که در معرض آن هستند زیاد است، خاطرنشان کرد: اضطراب ناشی از برخی حوادث مانند بلایای طبیعی، جنگ و … باعث اختلال دوقطبی می شود. در بسیاری از موارد، بستگان بیمار، ناآگاه از بار ژنتیکی بیماری، معتقدند که تنها یک حادثه ناگوار باعث ابتلای فرد به این بیماری شده و سهم ضعف ژنتیکی در این زمینه لحاظ نمی شود.

بریز در خصوص ماهیت اختلال دوقطبی ادامه داد: اختلال دوقطبی بر دو نوع مزمن و عود کننده است. اختلال دوقطبی مزمن نیاز به درمان طولانی مدت و پیگیری مستمر دارد، بی توجهی به این ویژگی و بی توجهی به درمان طولانی مدت این نوع اختلال منجر به عود آن می شود.

این متخصص مغز و اعصاب گفت: در بسیاری از موارد بیمار به ابتکار خود یا تحت فشار خانواده خود اقدام می کند و آن را به عنوان بهبودی در روند بیماری خود توجیه می کند. در چنین مواقعی در مدت کوتاهی فرد دچار عود حاد بیماری می شود که کنترل آن حتی از مرحله اولیه اختلال نیز مشکل خواهد بود.

وی با تاکید بر لزوم تداوم درمان اختلال دوقطبی افزود: اختلال دوقطبی با توجه به ویژگی های ذاتی، نیازمند درمان مستمر است و با درمان موثر، علائم فرد کنترل می شود و بر اساس دستورالعمل های راهبردی در این مورد در صورت انجام مداخله، علائم فرد کنترل می شود. اگر درمان زودهنگام برای این اختلال انجام شده باشد و یک درمان موثر برای مدت طولانی تجویز شده باشد، امید است که پروفیلاکسی به مرور زمان کاهش یافته و در نهایت قطع شود.

وی گفت: اگر درمان اولیه با تأخیر، تکمیل نشدن و کوتاهی مدت انجام شود، چندین بار تکرار شود. با هر بار تکرار، عملکردهای شناختی و توانایی های مغزی فرد آسیب می بیند و پس از تحت کنترل قرار گرفتن مرحله تکرار، برخی از این آسیب ها باقی می مانند. تعداد عودهای یک بیماری منجر به پسرفت قابل توجهی در فرد مبتلا می شود.

اگر تشدید علائم خلقی طولانی شود و پیشگیری موثری از عود آنها وجود نداشته باشد، می‌توان انتظار داشت که فرد تا آخر عمر زنده بماند.

مدیریت

محمد قاسمی هستم. از بچگی با وردپرس کار میکنم و علاقه بسیار زیادی به طراحی وب دارم. این قالبو فقط از سایت راستچین تهیه کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا